Beryllium koper veervingercontact

Een veervingercontact is een met precisie gestanst elastisch element dat afhankelijk is van gecontroleerde materiaalhardheid om een ​​consistente contactkracht te behouden bij herhaalde afbuiging. De standaardkwaliteiten zijn SUS301 SH roestvrij staal, 65Mn gehard en getemperd staal en C5191 fosforbrons, waarbij berylliumkoper wordt aangeboden waar de hoogste veer- vereist is. De stripdikte loopt van 0,1 mm tot 1,5 mm, waarbij de dunste precisiecontacten worden geproduceerd bij 0,1 mm. De hardheid wordt vastgehouden in de HV350-550-band, zodat de contactarm elastisch afbuigt zonder een permanente vervorming aan te nemen, en de geometrie wordt gevalideerd tot 500.000 rebound-cycli met een permanente vervorming beperkt tot 0,02 mm; hogere vermoeidheidswaarden van 800.000 of 1.000.000 cycli kunnen worden afgestemd op veeleisende montages. Voor geleidende versies houdt een nikkellaag van 5 um de contactweerstand onder de 50 mOhm, terwijl goud- of zilverplating wordt aangeboden voor verbindingen met een lagere weerstand. Elke punt is afgeschuind tot R0.2 en volledig ontbraamd, zodat er tijdens de montage geen krassen in de bijpassende plastic behuizing kunnen komen, en de bijpassende sleuf is ontworpen rond een interferentieopening van 0,1-0,2 mm die kan worden aangepast aan de toleranties van het gepaarde onderdeel. Gereedschap omvat klikcontacten, geleidende contacten en begrenzingsveervingers als afzonderlijke contouren, en de terugslagamplitude zelf kan worden afgestemd op het samenstel in plaats van vast te zitten aan een standaardslag.

Voor een veervinger is het falen waar kopers zich het meest zorgen over maken het verlies van contactkracht na duizenden inserties - een vermoeidheidsprobleem dat zijn oorsprong vindt in de toestand van het temperen en stempelen van de rand en niet alleen in de grondstof. Omdat we bouwen op basis van klanttekeningen en deze eerst bevestigen met een monster, worden de elastische armlengte, de vrije hoogte en de interferentiespleet afgestemd op de werkelijke passleuf in plaats van op een generieke plano, zodat de gemeten veerkracht en veerweg overeenkomen met de montage tijdens de eerste productierun in plaats van na verschillende gereedschapsrondes.